Hoezo geen corpocratie?

Tja, waar gaat deze animatie eigenlijk over? Over hoe de wereld ten onder gaat aan merken of over hoe de wereld van de merken ten onder gaat? Zeg het zelf maar... Dit filmpje geeft in ieder geval op frivole wijze weer hoe onze wereld gedomineerd wordt door merken. Leve de corpocratie?


Logorama from Marc Altshuler - Human Music on Vimeo.

Nee, liever nie...

Honger is geen technologisch probleem

Met het groeien van de wereldbevolking neemt de angst voor voedselschaarste toe. Schaalvergroting wordt door velen als de oplossing gezien, immers: grote, efficiënte boerenbedrijven kunnen ook enorme oogsten binnenhalen.

Maar die grote oogsten blijken de oplossing niet te zijn. Integendeel; schaalvergroting in de landbouw levert juist meer honger op: 

grote, efficiënte boerenbedrijven maken veel kleine boeren (in derdewereldlanden) werkloos. Die kleine boertjes kunnen met hun kleine bedrijfjes waar nog met de hand gewerkt wordt, niet concurreren tegen het industriële geweld van combines die over eindeloze akkers met genetisch gemanipuleerde gewassen denderen...

De kleine boertjes geven hun akkerbouwersbestaan op en trekken met hun gezinnen naar de stad in de hoop daar bestaansmiddelen te vinden... maar daar is weinig toekomst voor ongeschoolde arbeiders en ze zijn gedoemd tot hongerlijden in uitzichtsloze sloppenwijken.

Het is niet zo moeilijk om te zien dat het zo werkt. Toch?

Des te meer verbazing wekt het dat grote 'zaadveredelaars' als Monsanto nog steeds beweren dat zij de oplossing hebben voor de wereldhonger!

Nog afgezien van de aanslag die deze bedrijven plegen op de biodiversiteit, nog los van de mogelijke gezondheidsrisico's waaraan zij ons blootstellen met hun genetisch versleutelde gewassen en nog even gezwegen over de criminele manieren waarop ze boeren aan zich binden...  

Deze bedrijven zijn niet de oplossers van het wereldvoedselprobleem:

ze zijn de veroorzakers ervan!

Honger is geen technologisch probleem.

Het is een sociaal probleem. 


Zie deze docu: http://player.omroep.nl/?aflID=12651452&silverlight=true

En -voor wie nog twijfels had of Monsanto inderdaad de personificatie van het kwaad is- ook het vervolg: http://player.omroep.nl/?aflID=12690537&silverlight=true  Maar wie vannacht rustig wil slapen, kan beter niet kijken...

 

Diepte-investering?

Onder de zeespiegel, op dieptes van vele kilometers liggen prachtige voorraden ertsen, mineralen en brandstoffen. Men heeft er tot nu toe niet serieus naar omgekeken, omdat ze zo moeilijk te ontginnen zijn. Nu de prijzen van grondstoffen stijgen, wordt het aantrekkelijk om toch de diepte in te gaan, was de conclusie van een artikel in NRC-Handelsblad van vrijdag 3 juni.

Ik ben het daar niet mee eens. Ik wil potentiële investeerders op puur economische basis ontraden om hier hun geld in te steken. Diepzeemijnbouw wordt namelijk een grote deceptie. De kosten zullen niet opwegen tegen de baten. Daar zijn drie redenen voor.

1A: diepzeemijnbouw wordt een zeer arbeidsintensieve, high-techbezigheid. Er zal veel geld worden gestoken in expertise en materiaal om de delfstoffen naarboven te halen. Het wordt duur en tijdrovend. 1B De grondstofprijzen zullen dus flink stijgen. De meerderheid van de bevolking kan die bedragen niet betalen, dus de vraag zal dalen.

2A: diepzeemijnbouw brengt veel grote milieurisico’s met zich mee. Dat hebben we vorig jaar gezien in de Golf van Mexico. Op kilometers diepte krijg je een kapotte afsluiter niet gemakkelijk dicht. Milieuorganisaties zullen de voet dus flink dwars gaan zetten. Dat kost tijd en geld. 2B: zie 1B.

3A: Doordat de prijzen van grondstoffen nu al stijgen, worden de alternatieven voor conventionele energie steeds goedkoper. Zonne- en windenergie, waterkracht, waterstof en recycling worden steeds efficiënter en meer toegepast. Verhoudingsgewijs zal diepzeemijnbouw dus nog duurder worden.

Conclusie: diepzeemijnbouw is arbeidsintensief, hightech, milieubelastend en daardoor duur. De alternatieven zijn milieuvriendelijk en worden steeds efficiënter en goedkoper...

Je hoeft je niet lang in diepzeemijnbouw te verdiepen om te beseffen je er niet mee in de diepte investeert en dat het zeker geen diepte-investering is!

In de overgang...

Het gegeven 'in de overgang zijn' krijgt door de presentatie van deze man een heel nieuwe betekenis:

http://www.ted.com/talks/lang/eng/rob_hopkins_transition_to_a_world_without_oil.html

Een positieve boodschap. De negatieve verhalen over het opraken van de olie zijn ondertussen wel bekend; as we speak worden er duizend vaten olie verbruikt per seconde (vat = 160 ltr.), de vraag neemt toe, maar de vondst van nieuwe olie neemt heel snel af. Op een paar struisvogels na, weet iedereen dat het niet lang meer duurt voor olie onbetaalbaar wordt.

Waarom doen we dan niets? Omdat íédereen gewoon verder gaat alsof er niets aan de hand is... Omdat het probleem zo groot is, dat wij ons er kleinduimpje bij voelen...

Maar dat is dus toch niet waar. Er zijn wél dingen die je kunt doen. In je eigen belang, maar ook voor anderen.

Begin met je eigen voedselvoorziening, wek je eigen energie op. Week jezelf los uit dat systeem dat drijft op olie.

Too big to fail?

Tot mijn verbazing heeft Friedrich Engels meer dan een eeuw geleden een uitspraak gedaan die steeds meer werkelijkheid aan het worden is:

(...) in de toekomst mogen er geen regeringen meer bestaan over mensen, over personen, er mag alleen maar leiding zijn over bedrijfstakken en beheer van productie. (...)

Paradoxaal genoeg niet door toedoen van de onderklasse waar Engels en Marx zo voor streden, maar door liberalen die het gedachtegoed van Marx en Engels doorgaans verre van zich werpen, komt deze voorspelling uit het boekje 'De ontwikkeling van socialisme van utopie tot wetenschap' uit.

'Corpocratie', wordt de heerschappij van banken en grote multinationals genoemd, waarbij politici krachteloze marionetten zijn van grootaandeelhouders en ceo's. Denk aan oliemaatschappijen die meebetalen aan verkiezingscampagnes in ruil voor een paar dikke vingers in de pap... Denk aan Amerikaanse banken die 'too big to fail' zijn en ondanks hun wanprestaties en bedrog met belastinggeld overeind worden gehouden. Denk aan bedrijven die dreigen hun productie te verplaatsen naar een lagelonenland, tenzij zus of zo... 

Corpocratieën zijn een onwenselijke ontwikkeling. Bedrijven hebben namelijk niet als primair doel om de belangen en ontwikkeling van de mens te dienen. Regeringen wel. Bedrijven willen winst maken.

Ik geloof niet in 'too big to fail?' Ik geloof alleen in 'Too big!'

Kleiner is fijner.  

Onze economie zou meer bezig moeten zijn met het voorzien in behoeften dan met winstmaken.