Er is weinig zeker, maar eén ding toch weer wel:
Wat je in het water gooit, eindigt in de Plastic Archipel
De Plastic Archipel in de Stille Oceaan
Waar alle rotzooi samenkomt om nooit meer weg te gaan
De Plastic Archipel, daar voert de golfstroom alles aan
Wat niemand hebben wil, maar wat weigert te vergaan
Bakjes, flesjes, zakjes,
Slippers, bandenwippers,
Doordrukstrips met pillen
Snorkels, duikbrillen
Calculators en vibrators...
Een wervelende tango
Van zongebleekte troep
Die langzaam oplost
Tot een plasticdeeltjessoep...
En over duizend eeuwen, als de mens er niet meer is
Dan dobbert daar nog steeds onze plastic erfenis
Dit laatste wereldwonder kwam moeiteloos tot stand
Product van laisser faire en ongezond verstand
Er is weinig zeker, maar een ding dan weer wel
Alles is eindig, behalve de Plastic Archipel.
zondag 18 april 2010
woensdag 7 april 2010
Spitstarief
De Nederlandse Spoorwegen willen een spitstarief gaan invoeren, zag ik in de krant. Nu ben ik altijd een groot voorstander van zo’n tarief geweest, maar ik had iets anders in gedachten.
De NS willen hun kaartjes tijdens de spits duurder maken. Het kost geld om in de spits meer treinen te laten rijden, bovendien hebben de spoorwegen haast geen extra materieel en mensen om in te zetten. De NS redeneerden: als we de spitskaartjes nou duurder maken, misschien nemen reizigers dan wel op een ander tijdstip de trein.
Nou heb ik het gevoel dat die vlieger niet opgaat; in de file staan is een van de grootste ergernissen van de gemiddelde Nederlander, maar dat leidt niet tot minder files.
De openbaarvervoersvariant van in de file staan, is in de trein staan. Ik kan u verzekeren, het is minstens zo oncomfortabel als in de file zitten. Ik zou graag een trein later nemen om mezelf dit leed te besparen, maar mijn baas werkt niet mee. En ik denk dat weinig bazen in Nederland mee zullen werken.
Mijn vermoeden is dan ook dat de NS vooral zichzelf terwille is met zo’n spitstarief. Je kunt het de Nederlandse Spoorwegen ook nauwelijks kwalijk nemen; het is een commercieel bedrijf en commerciële bedrijven willen geld verdienen.
Het probleem is het feit dat de Nederlandse Spoorwegen ooit geprivatiseerd zijn. De spoorwegen zijn er voor ons. Wij zijn er niet voor de spoorwegen. Daarom moeten de NS liever vandaag dan morgen weer worden genationaliseerd.
Ik ben ook voor een spitstarief. Het is niet meer dan rechtvaardig dat je voor een reis waarbij je niet kunt zitten minder hoeft te betalen.
Herinnering aan Holland
Denkend aan Holland
zie ik blikken rivieren
traag door oneindig
laagland gaan,
ondenkbare rijen
bestuurders tieren,
terwijl rookpluimen
uit hun knalpijp slaan;
die geweldige
tragiek van verspilling
onttrekt zich aan elk
gezond verstand,
want bij die dagelijkse misère
worden ook nog
ontelbare tonnen
olie verbrand.
De smog hangt er laag
en de zon wordt er
in weinig rooskleurige
dampen gesmoord,
de olie raakt op,
de zeespiegel stijgt
en de roep om goedkoper OV
wordt steeds vaker gehoord.
De NS willen hun kaartjes tijdens de spits duurder maken. Het kost geld om in de spits meer treinen te laten rijden, bovendien hebben de spoorwegen haast geen extra materieel en mensen om in te zetten. De NS redeneerden: als we de spitskaartjes nou duurder maken, misschien nemen reizigers dan wel op een ander tijdstip de trein.
Nou heb ik het gevoel dat die vlieger niet opgaat; in de file staan is een van de grootste ergernissen van de gemiddelde Nederlander, maar dat leidt niet tot minder files.
De openbaarvervoersvariant van in de file staan, is in de trein staan. Ik kan u verzekeren, het is minstens zo oncomfortabel als in de file zitten. Ik zou graag een trein later nemen om mezelf dit leed te besparen, maar mijn baas werkt niet mee. En ik denk dat weinig bazen in Nederland mee zullen werken.
Mijn vermoeden is dan ook dat de NS vooral zichzelf terwille is met zo’n spitstarief. Je kunt het de Nederlandse Spoorwegen ook nauwelijks kwalijk nemen; het is een commercieel bedrijf en commerciële bedrijven willen geld verdienen.
Het probleem is het feit dat de Nederlandse Spoorwegen ooit geprivatiseerd zijn. De spoorwegen zijn er voor ons. Wij zijn er niet voor de spoorwegen. Daarom moeten de NS liever vandaag dan morgen weer worden genationaliseerd.
Ik ben ook voor een spitstarief. Het is niet meer dan rechtvaardig dat je voor een reis waarbij je niet kunt zitten minder hoeft te betalen.
Herinnering aan Holland
Denkend aan Holland
zie ik blikken rivieren
traag door oneindig
laagland gaan,
ondenkbare rijen
bestuurders tieren,
terwijl rookpluimen
uit hun knalpijp slaan;
die geweldige
tragiek van verspilling
onttrekt zich aan elk
gezond verstand,
want bij die dagelijkse misère
worden ook nog
ontelbare tonnen
olie verbrand.
De smog hangt er laag
en de zon wordt er
in weinig rooskleurige
dampen gesmoord,
de olie raakt op,
de zeespiegel stijgt
en de roep om goedkoper OV
wordt steeds vaker gehoord.
Abonneren op:
Reacties (Atom)