Het vreemde van economie vind ik altijd dat de loop ervan bepaald wordt door mensen. De meerderheid wil dat het goed gaat en toch kan het opeens verkeren… angstige voorgevoelens kunnen zomaar ineens resulteren in een economische neergang.
Nou schijnen er ook beurshandelaren te bestaan die baat hebben bij economische malaise; die speculeren op het dalen van koersen. Zulke handelaren teren als een soort zwammen op de herfst van de economie en profiteren van het verval. Sterker nog: de crisis schijnt door dit soort handelaren flink aangejaagd te worden; ze zaaien paniek en verspreiden negatieve berichten. Hun bankrekeningen zwellen op doordat bedrijven failliet gaan en mensen hun baan verliezen.
We kennen dit principe allemaal van een nare ziekte: kanker. Tumoren gebruiken het systeem om zich te voeden, maar voegen niks toe. Sterker nog; uiteindelijk zullen deze tumoren zelf ook het loodje leggen wanneer hun ‘host’ eenmaal leeggezogen omvalt.
Terug naar onze economie. Voor een periode van twee jaar wordt ‘naked short selling’ –het principe om te verdienen aan verlies- verboden. Maar er zijn nog andere manieren om te verdienen aan verlies. Oorlogen, oorlogsdreiging, rampen… er zijn nog steeds mensen die er goed belegde boterhammen mee verdienen. Angst is voor een kleine groep van rijken een uitstekende bron van inkomsten.
Ik zou dergelijke individuen het liefst samenbrengen en een enkele reis geven tot buiten de randen van het ons bekende universum. Maar het lijkt me effectiever en minder arbeidsintensief om met een glimlach de volgende boodschap te verkondigen:
‘Heb vertrouwen, alles komt goed.’
zaterdag 22 mei 2010
zondag 9 mei 2010
Puur & Eerlijk
Eerst dacht ik: het is niet eerlijk. Van Albert Heijn. Veel producten heetten eerst ‘biologisch’ en sinds een tijdje ‘Puur & Eerlijk’. Ik dacht: het zal wel een poging zijn om een groen imago te handhaven zonder aan de wettelijk criteria te voldoen … Wat een rotstreek! De bijl aan de wortel…
Maar laatst stond ik toch weer met zo’n Puur & Eerlijk product in handen. Mijn aanvankelijke verontwaardiging was alweer verdwenen. Zo gaat dat met veel dingen; ik kan bijvoorbeeld ook niet de hele dag boos blijven op de olielobby om die ramp in de Golf van Mexico… Terwijl een gezonde dosis bloeddorst in dat geval toch echt 24/7 gerechtvaardigd is… Maar het gaat gewoon niet. Godzijdank.
Anyway, ik stond laatst dus weer met zo’n Puur & Eerlijk product in handen. Mijn verontwaardiging had de afgelopen maanden al langzaam plaatsgemaakt voor begrip; het is ook haast onmogelijk om je in Nederland aan alle wettelijke criteria te houden… ik ben nogal eens bij boeren thuis geweest als journalist en agrariërs beklaagden zich stuk voor stuk over de verstikkende regelgeving…
Nu sloeg mijn ergernis over de bedrijfsvoering van AH zelfs om in respect. Ik stond daar met dat Puur & Eerlijk product en keek om me heen. Ik zag schappen vol met voedsel om me heen. Zo ver het oog reikte. Op de meerderheid van die producten stond niet ‘Puur & Eerlijk.’
Wacht eens even... Als dit product hier ‘Puur & Eerlijk’ is… wat is de rest dan? Vroeg ik mij onwillekeurig af.
‘Gif & Rotzooi’?
‘Leugen & Bedrog’?
‘Nep & Plastic’?
Albert Heijn heeft iets gedaan waar ik respect voor heb; ze hebben een eigen kwalificatie bedacht waarbij ze:
1.(waarschijnlijk) geen verantwoording hoeven af te leggen aan de overheid.
2.een (waarschijnlijk) gezond product als zodanig aan kunnen prijzen.
3.vraagtekens zetten bij de oprechtheid van de overige producten in de schappen.
Ik weet niet of het helemaal Puur & Eerlijk is, maar mijn zegen hebben ze.
Maar laatst stond ik toch weer met zo’n Puur & Eerlijk product in handen. Mijn aanvankelijke verontwaardiging was alweer verdwenen. Zo gaat dat met veel dingen; ik kan bijvoorbeeld ook niet de hele dag boos blijven op de olielobby om die ramp in de Golf van Mexico… Terwijl een gezonde dosis bloeddorst in dat geval toch echt 24/7 gerechtvaardigd is… Maar het gaat gewoon niet. Godzijdank.
Anyway, ik stond laatst dus weer met zo’n Puur & Eerlijk product in handen. Mijn verontwaardiging had de afgelopen maanden al langzaam plaatsgemaakt voor begrip; het is ook haast onmogelijk om je in Nederland aan alle wettelijke criteria te houden… ik ben nogal eens bij boeren thuis geweest als journalist en agrariërs beklaagden zich stuk voor stuk over de verstikkende regelgeving…
Nu sloeg mijn ergernis over de bedrijfsvoering van AH zelfs om in respect. Ik stond daar met dat Puur & Eerlijk product en keek om me heen. Ik zag schappen vol met voedsel om me heen. Zo ver het oog reikte. Op de meerderheid van die producten stond niet ‘Puur & Eerlijk.’
Wacht eens even... Als dit product hier ‘Puur & Eerlijk’ is… wat is de rest dan? Vroeg ik mij onwillekeurig af.
‘Gif & Rotzooi’?
‘Leugen & Bedrog’?
‘Nep & Plastic’?
Albert Heijn heeft iets gedaan waar ik respect voor heb; ze hebben een eigen kwalificatie bedacht waarbij ze:
1.(waarschijnlijk) geen verantwoording hoeven af te leggen aan de overheid.
2.een (waarschijnlijk) gezond product als zodanig aan kunnen prijzen.
3.vraagtekens zetten bij de oprechtheid van de overige producten in de schappen.
Ik weet niet of het helemaal Puur & Eerlijk is, maar mijn zegen hebben ze.
zondag 18 april 2010
Tupperware party
Er is weinig zeker, maar eén ding toch weer wel:
Wat je in het water gooit, eindigt in de Plastic Archipel
De Plastic Archipel in de Stille Oceaan
Waar alle rotzooi samenkomt om nooit meer weg te gaan
De Plastic Archipel, daar voert de golfstroom alles aan
Wat niemand hebben wil, maar wat weigert te vergaan
Bakjes, flesjes, zakjes,
Slippers, bandenwippers,
Doordrukstrips met pillen
Snorkels, duikbrillen
Calculators en vibrators...
Een wervelende tango
Van zongebleekte troep
Die langzaam oplost
Tot een plasticdeeltjessoep...
En over duizend eeuwen, als de mens er niet meer is
Dan dobbert daar nog steeds onze plastic erfenis
Dit laatste wereldwonder kwam moeiteloos tot stand
Product van laisser faire en ongezond verstand
Er is weinig zeker, maar een ding dan weer wel
Alles is eindig, behalve de Plastic Archipel.
Wat je in het water gooit, eindigt in de Plastic Archipel
De Plastic Archipel in de Stille Oceaan
Waar alle rotzooi samenkomt om nooit meer weg te gaan
De Plastic Archipel, daar voert de golfstroom alles aan
Wat niemand hebben wil, maar wat weigert te vergaan
Bakjes, flesjes, zakjes,
Slippers, bandenwippers,
Doordrukstrips met pillen
Snorkels, duikbrillen
Calculators en vibrators...
Een wervelende tango
Van zongebleekte troep
Die langzaam oplost
Tot een plasticdeeltjessoep...
En over duizend eeuwen, als de mens er niet meer is
Dan dobbert daar nog steeds onze plastic erfenis
Dit laatste wereldwonder kwam moeiteloos tot stand
Product van laisser faire en ongezond verstand
Er is weinig zeker, maar een ding dan weer wel
Alles is eindig, behalve de Plastic Archipel.
woensdag 7 april 2010
Spitstarief
De Nederlandse Spoorwegen willen een spitstarief gaan invoeren, zag ik in de krant. Nu ben ik altijd een groot voorstander van zo’n tarief geweest, maar ik had iets anders in gedachten.
De NS willen hun kaartjes tijdens de spits duurder maken. Het kost geld om in de spits meer treinen te laten rijden, bovendien hebben de spoorwegen haast geen extra materieel en mensen om in te zetten. De NS redeneerden: als we de spitskaartjes nou duurder maken, misschien nemen reizigers dan wel op een ander tijdstip de trein.
Nou heb ik het gevoel dat die vlieger niet opgaat; in de file staan is een van de grootste ergernissen van de gemiddelde Nederlander, maar dat leidt niet tot minder files.
De openbaarvervoersvariant van in de file staan, is in de trein staan. Ik kan u verzekeren, het is minstens zo oncomfortabel als in de file zitten. Ik zou graag een trein later nemen om mezelf dit leed te besparen, maar mijn baas werkt niet mee. En ik denk dat weinig bazen in Nederland mee zullen werken.
Mijn vermoeden is dan ook dat de NS vooral zichzelf terwille is met zo’n spitstarief. Je kunt het de Nederlandse Spoorwegen ook nauwelijks kwalijk nemen; het is een commercieel bedrijf en commerciële bedrijven willen geld verdienen.
Het probleem is het feit dat de Nederlandse Spoorwegen ooit geprivatiseerd zijn. De spoorwegen zijn er voor ons. Wij zijn er niet voor de spoorwegen. Daarom moeten de NS liever vandaag dan morgen weer worden genationaliseerd.
Ik ben ook voor een spitstarief. Het is niet meer dan rechtvaardig dat je voor een reis waarbij je niet kunt zitten minder hoeft te betalen.
Herinnering aan Holland
Denkend aan Holland
zie ik blikken rivieren
traag door oneindig
laagland gaan,
ondenkbare rijen
bestuurders tieren,
terwijl rookpluimen
uit hun knalpijp slaan;
die geweldige
tragiek van verspilling
onttrekt zich aan elk
gezond verstand,
want bij die dagelijkse misère
worden ook nog
ontelbare tonnen
olie verbrand.
De smog hangt er laag
en de zon wordt er
in weinig rooskleurige
dampen gesmoord,
de olie raakt op,
de zeespiegel stijgt
en de roep om goedkoper OV
wordt steeds vaker gehoord.
De NS willen hun kaartjes tijdens de spits duurder maken. Het kost geld om in de spits meer treinen te laten rijden, bovendien hebben de spoorwegen haast geen extra materieel en mensen om in te zetten. De NS redeneerden: als we de spitskaartjes nou duurder maken, misschien nemen reizigers dan wel op een ander tijdstip de trein.
Nou heb ik het gevoel dat die vlieger niet opgaat; in de file staan is een van de grootste ergernissen van de gemiddelde Nederlander, maar dat leidt niet tot minder files.
De openbaarvervoersvariant van in de file staan, is in de trein staan. Ik kan u verzekeren, het is minstens zo oncomfortabel als in de file zitten. Ik zou graag een trein later nemen om mezelf dit leed te besparen, maar mijn baas werkt niet mee. En ik denk dat weinig bazen in Nederland mee zullen werken.
Mijn vermoeden is dan ook dat de NS vooral zichzelf terwille is met zo’n spitstarief. Je kunt het de Nederlandse Spoorwegen ook nauwelijks kwalijk nemen; het is een commercieel bedrijf en commerciële bedrijven willen geld verdienen.
Het probleem is het feit dat de Nederlandse Spoorwegen ooit geprivatiseerd zijn. De spoorwegen zijn er voor ons. Wij zijn er niet voor de spoorwegen. Daarom moeten de NS liever vandaag dan morgen weer worden genationaliseerd.
Ik ben ook voor een spitstarief. Het is niet meer dan rechtvaardig dat je voor een reis waarbij je niet kunt zitten minder hoeft te betalen.
Herinnering aan Holland
Denkend aan Holland
zie ik blikken rivieren
traag door oneindig
laagland gaan,
ondenkbare rijen
bestuurders tieren,
terwijl rookpluimen
uit hun knalpijp slaan;
die geweldige
tragiek van verspilling
onttrekt zich aan elk
gezond verstand,
want bij die dagelijkse misère
worden ook nog
ontelbare tonnen
olie verbrand.
De smog hangt er laag
en de zon wordt er
in weinig rooskleurige
dampen gesmoord,
de olie raakt op,
de zeespiegel stijgt
en de roep om goedkoper OV
wordt steeds vaker gehoord.
Abonneren op:
Reacties (Atom)